kancelaria.aid.pl

• kancelaria
• formularze
• umowy
• faktura

 

windykacja Wrocław

Umowa pożyczki bez potwierdzenia otrzymania pieniędzy.

Umowy pożyczki spisywane właszcza pomiędzy osoby fizycznymi stanowią tylko, że pożyczkodawca udziela pożyczki pożyczkobiorcy. Nie jest natomiast zawarta w nich informacja o tym, że pożyczkobiorca podpisując umowę kwituje odbiór kwoty pożyczki. To częsty błąd i brak takiego potwierdzenia może spowodować oddalenie powództwa o zapłatę, jeżeli pożyczkobiorca podniesie zarzut twierdząc, że pieniędzy będących przemiotem umowy pożyczki nie otrzymał. Zgodnie bowiem z art. 720 kodeksu cywilnego przez umowę pożyczki dający pożyczkę (a wiec pożyczkodawca) zobowiązuje się przenieść na własność biorącego (pozyczkobiorcy) określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i w tej samej jakości. Należy w tym miejscu wskazać na marginesie, że umowa pożyczki, której wartość przewyższa pięćset złotych, powinna być zawarta w formie pisemnej. umowa pożyczki nie jest tzw. umową realną, która dochodzi do skutku (zostaje zawarta) z chwilą wydania rzeczy, lecz konsensualną. Tak więc samo spisanie umowy pożyczki w żaden sposób nie potwierdza jeszcze, że pieniądze zostały pożyczkobiorcy wydane. W związku z tym brak pokwitowania odbioru pieniędzy przez pożyczkobiorcę może spowodować oddalenie pozwu o zwrot pożyczki (tak też wyrok SN z 5 marca 2002 r., I CKN 1086/99). Uwaga też na inne sformułowanie zawarte w umowie pożyczki a mianowicie np. "Pożyczkodawca przekaże za pokwitowaniem umówioną kwotę Pożyczkobiorcy w chwili podpisania umowy". Jak wynika z takiego zapisu, samo podpisanie umowy w tym wypadku nie jest równoznaczne z przekazaniem kwoty pożyczki i jeżeli pożyczkobiorca osobno nie pokwituje jej otrzymania wówczas będzie mógł skutecznie podnieść zarzut, że jej nie otrzymał! O czym jeszcze warto pomyśleć udzielając pożyczki prywatnej? A o tym, aby była to pożyczka pod zastaw czegoś (samochodu, nieruchomości) a więc zabezpieczona na wypadek gdyby pożyczkobiorca okazał się nierzetelny i nie zwrócił pożyczki. Wielu nie zwraca a do tego nie posiada formalnie żadnego majątku i wówczas mamy problem. Nie dajmy się nabrać na sam weksel który pozyczkobiorca oferuje, że wystawi. To bowiem żadne zabezpieczenie, a pożyczki na weksel ale bez zastawu udzielane niesprawdzonym pożyczkobiorcom to często pieniądze wyrzucone w błoto - nie do odzyskania.

Umowa leasingu.

Umowa leasingu uregulowana jest w polskim prawie przepisami Kodeksu Cywilnego dopiero od dnia 9 grudnia 2000 r. Jest to umowa nazwana. Wzór umowy leasingu można pobrać tutaj. Powinna być zawarta na piśmie, pod rygorem nieważności. Innymi słowy, nieważna będzie umowa leasingu zawarta w formie ustnej. Jej przedmiotem mogą być jedynie rzeczy a więc nieruchomości i ruchomości.

Umowa o dzieło.

Poprzez umowę o dzieło podmiot (osoba) który przyjmuje zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego w tej umowie dzieła, natomiast zamawiający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu umowy. Dziełem może tutaj być zarówno coś o charakterze materialnym jak i niematerialnym. Ponadto, dzieło może polegać zarówno na stworzeniu nowego dzieła jak też na przetworzeniu już istniejącego dzieła. Sama istota dzieła polega na zobowiązaniu się przyjmującego zamówienie do osiągnięcia wyznaczonego i oznaczonego rezultatu. Wzór umowy o dzieło jest tutaj

Zaliczka a zadatek oraz forma umowy przedwstępnej sprzedaży

Zaliczka lub zadatek dotyczą w szczególności umowy przedwstępnej sprzedaży chociaż nie tylko. Wręczenie sprzedającemu (lub wykonawcy umowy) określonej kwoty przez kupującego (lub zleceniodawcę) na poczet wykonania umowy może rodzić różne skutki prawne w zależności tylko od tego, jakiego określenia użyły strony w umowie. Zarówno zaliczka jak i zadatek to określenie formy przedpłaty. Jednak jeżeli jest to zaliczka, to w przypadku niewywiązania się z umowy przez sprzedajacego / wykonawcę z jego winy, kupującemu / zleceniodawcy przysługuje "jedynie" zwrot kwoty wpłąconej w formie zaliczki. Jeżeli jednak dokonał on przedpłaty w formie zadatku, wówczas przysługuje mu zwrot przedpłaty w jej podwójnej wysokości, zgodnie z art. 394 kodeksu cywilnego. Jak napisano wcześniej, wszystko zależy od tego, jakim określeniem strony operują w umowie a więc czy używają w niej określenia "zaliczka" czy "zadatek".

Forma umowy przedwstępnej sprzedaży

Szczególnie w sporach (sądowych) mozna spotkać się z twierdzeniem strony, iż umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości winna być sporządzona i zawarta w formie aktu notarialnego gdyż sama umowa przyrzeczona powinna mieć taką formę pod rygorem nieważności. Nic bardziej mylnego. Twierdzenie, iż umowa przedwstępna musi być zawarta w tej samej formie, co umowa przyrzeczona jest zupełnie chybione i nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym, jak i w orzecznictwie oraz doktrynie. Zgodnie z art. 390 k.c., dla ważności umowy przedwstępnej nie ma znaczenia w jakiej formie została zawarta, a jedynie możliwość pełnej realizacji zamierzonego skutku umowy przedwstępnej zależy od tego, czy umowa ta czyni zadość wymaganiom ważności umowy przyrzeczonej (tak: Cz. Żuławska: Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania, tom I, red. G. Bieniek, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1999, s.144). Stąd w przedmiotowej sprawie fakt zawarcia umowy przedwstępnej w zwykłej formie pisemnej absolutnie nie powoduje jej nieważności, ponieważ prawnie dopuszczalne i skuteczne jest zawarcie tejże umowy zarówno w formie zwykłej pisemnej jak i aktu notarialnego (tak też: P. Puch: Umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości, Krakowski Rynek Nieruchomości nr 11/2004). Niezachowanie formy zastrzeżonej dla ważności umowy przyrzeczonej powoduje tylko osłabienie pozycji strony umowy przedwstępnej, dochodzącej zawarcia umowy właściwej, gdyż strona może domagać się wyłącznie odszkodowania w związku z tym, że liczyła na zawarcie umowy przyrzeczonej. Stanowisko takie zajął również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 marca 1973 r. (III CRN 33/73 LexPolonica nr 309145) stwierdzając, iż: umowa o przeniesienie własności nieruchomości, nie zawarta w formie aktu notarialnego (...) może być prawnie skuteczna tylko jako umowa przedwstępna, jeżeli w świetle jej postanowień czyniłaby zadość wymogom art. 389 kc, a brak formy notarialnej wyłączałby jedynie możliwość dochodzenia zawarcia umowy przyrzeczonej (art. 390 § 2 kc). Przy ważności umowy przedwstępnej - ważne byłyby także dodatkowe zastrzeżenia umowne, o ile zostały przez strony poczynione (np. zadatek).